جهان های درونی جهان های بیرونی

دوره ویژه جهان های درونی جهان های بیرونی Inner Worlds Outer Worlds

یک میدان ارتعاشی وجود دارد که همه چیزها را به هم متصل می‌کند. این میدان در طول تاریخ با نام‌هایی همچون آکاشا، لوگوس، “اُم” اولیه، موسیقی کُرات، میدان هیگز، انرژی تاریک و هزاران نام دیگر شناخته شده است.

این همان میدان انرژی است که قدیسان، بوداها، یوگی‌ها، عارفان، کشیش‌ها، شمن‌ها و پیشگویان از طریق نگاه به درون خود مشاهده کرده‌اند. این میدان پیوند مشترک همه ادیان است و پلی است میان جهان‌های درونی و بیرونی ما.

[یادداشت ویراستار: این مجموعه در ابتدا به‌عنوان یک مستند دو ساعته در گایافا ارائه شد. با همکاری فیلمساز، آن را به چهار قسمت تقسیم کردیم تا زمان کوتاه‌تر آن برای بینندگان آسان‌تر باشد. هیچ تغییری دیگری در فیلم اعمال نشده است.

آکاشا

دوره ویژه جهان های درونی جهان های بیرونی  در قسمت اول آکاشا، چیزی است که ظهور نکرده، “هیچ” یا خلأی که فضای خالی را پر می‌کند. قدیسان، حکیمان، یوگی‌ها و دیگر جویندگان که به درون خود نگریسته‌اند، به این درک رسیده‌اند که یک منبع ارتعاشی واحد، ریشه تمام تحقیقات علمی و معنوی است. هنگامی که ما منبع تمام تجربه‌های معنوی را درک کنیم، چگونه می‌توانیم بگوییم “دین من”، “خدای من” یا “کشف من”؟

مارپیچ

فیلسوف فیثاغورسی، افلاطون، به‌صورت رمزآلود اشاره کرد که یک کلید طلایی وجود دارد که همه رازهای جهان را متحد می‌کند. هر دانشمندی که عمیقاً به جهان نگاه کند و هر عارفی که به درون خود عمیق شود، در نهایت با همان چیز روبرو می‌شود: مارپیچ اولیه.

مار و نیلوفر

مارپیچ اغلب با نماد مار، جریان پایین‌رو، و پرنده یا گل نیلوفر شکفته، جریان بالارو یا تعالی نمایش داده شده است. سنت‌های باستانی آموزش داده‌اند که یک انسان می‌تواند به پلی تبدیل شود که از بیرونی به درونی، از درشت به ظریف، از چاکراهای پایین به چاکراهای بالا گسترش می‌یابد.

فراتر از تفکر

در دوره جهان های درونی جهان های بیرونی  ما زندگی خود را به دنبال شادی و آزادی در دنیای بیرونی می‌گذرانیم، انگار که این‌ها کالا هستند. ما برده‌ی خواسته‌ها و امیال خود شده‌ایم. این همان مایا، توهم، نمایش بی‌پایان اشکال است. خواستن بیداری یا شادی اشتباه نیست، اما باید به این درک برسیم که این‌ها در بیرون از ما یافت نمی‌شوند.