سامادی (Samadhi )

دوره ویژه سامادی (Samadhi )

سامادی، واژه‌ای باستانی از زبان سانسکریت، به اتحاد عرفانی یا متعالی اشاره دارد که در ریشه همه معنویت‌های واقعی و جستجوی درونی قرار دارد. قدیسان، حکیمان و انسان‌های بیدار در طول تاریخ، خرد تسلیم کامل خود محدود را به چیزی که فراتر از نام و فرم است… سامادی، آموخته‌اند.

تا به امروز، فیلمساز دانیل اشمیت سه فیلم عمیقاً الهام‌بخش در قالب مجموعه‌ای 3 قسمتی ساخته است که هدف آن، روشن‌تر کردن جوهره جستجوی معنوی است.

سامادی: مایا، توهم خود

“سامادی: مایا، توهم خود”، اولین بخش از مجموعه فیلم‌های سامادی است که به این پرسش می‌پردازد که چرا آموزه‌های حکمت باستانی در دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارند. خود واقعی‌تان را کشف کنید و نقاب‌هایی که به‌عنوان انسان پشت آنها پنهان شده‌ایم را کنار بگذارید. سامادی، واژه‌ای باستانی از زبان سانسکریت، به اتحاد عرفانی یا متعالی اشاره دارد که در ریشه همه مسیرهای معنوی و جستجوی درونی قرار دارد. قدیسان، حکیمان و بیدارشدگان در طول تاریخ، خرد تسلیم خویشتن را آموخته‌اند، آنچه فراتر از نام و فرم است… سامادی. قسمت اول سامادی، فیلمساز کانادایی دانیل اشمیت را دنبال می‌کند، که فیلم تحسین‌شده “دنیای درونی، دنیای بیرونی” او نیز در گایافا در دسترس است.

سامادی: آنچه فکر می‌کنید نیست

قسمت دوم به کاوش در سامادی ادامه می‌دهد.

سامادی از طریق توقف فعالیت‌های “خود” محقق می‌شود. فرد باید از “دروازه بدون دروازه” عبور کند تا به طبیعت واقعی خود پی ببرد و با منبع یکی شود.

بزرگ‌ترین معلمان معنوی جهان از گذشته‌های دور تا دوران معاصر بر این باور بوده‌اند که عمیق‌ترین حقیقت وجود ما متعلق به یک دین یا سنت معنوی خاص نیست، بلکه در قلب هر انسانی یافت می‌شود. سامادی با جهشی به ناشناخته آغاز می‌شود.

در سنت‌های باستانی گفته شده است که برای دستیابی به سامادی، فرد باید آگاهی خود را از همه اشیای شناخته‌شده، پدیده‌های خارجی، افکار شرطی‌شده و احساسات به سمت خود آگاهی معطوف کند—به سوی منبع درونی، قلب یا جوهر وجود خویش.

سامادی: مسیر بی‌مسیر

مسیر، خود شما هستید و هر مانعی در مسیر، خود شماست. مسیر سامادی نوعی مسیر نیست که با گذاشتن یک پا جلوی پای دیگر به مقصدی برسید. مسیر، کنار زدن توهم و بیدار شدن به اینکه دقیقاً چه کسی، کجا و چه چیزی هستید، است. سامادی آزادی از شناسایی با خود محدود، آزادی از شرطی‌شدگی، و آزادی از رنج است.

سادهانا یا تمرین معنوی که به سامادی منتهی می‌شود دو جنبه اساسی دارد: جنبه اول، پالایش ساختار “خود” از طریق تمرین‌هایی است که انرژی را از الگوهای شرطی‌شده و تفکر آسیب‌زا خارج می‌کند. هنگامی که انرژی آزاد می‌شود، ارتباط عمیق‌تر، عشق، و گسترش به سطوح بالاتر خود یا روح را تسهیل می‌کند. آنچه “دیگری” می‌پندارید، در شما ادغام می‌شود. ساختار “خود” به گره‌ای در سطوح بالاتر ذهن تبدیل می‌شود.

تناقض این است که هر تمرینی که برای رهایی از شرطی‌شدگی ناخودآگاه استفاده می‌کنیم، خود به نوعی شرطی‌شده است. در نهایت، باید همه تکنیک‌ها، مفاهیم، و تلاش‌ها برای دستیابی به سامادی رها شوند. جنبه دوم تمرین را می‌توان خودپرسشگری بی‌فرم نامید که به آگاهی از خود آگاهی مربوط می‌شود؛ بیداری به این درک که همه سطوح خود یا روح در نهایت خالی هستند. مانند دو بال پرنده، این دو جنبه سادهانا، ذهن‌آگاهی و تهی بودن ذهن، فرد را به سمت سامادی می‌برد: فروپاشی تمام دوگانگی‌ها.

برای دیدن دوره های معنویی  کلیک کنید 
برای دیدن مستند های معنویی کلیک کنید